Και την καλύτερη τεχνική στον κόσμο να έχεις, άμα το μυαλό σου είναι φορτισμένο και δεν έχεις τον τρόπο να το αποφορτίσεις, όσο και να ρίχνεις το σώμα δεν θα ακολουθεί. Ο καθρέπτης του σώματος όλα θα στα δείχνει. Άλλες φορές πάλι, ενώ νομίζουμε ότι η ψυχολογία μας δεν είναι καλά ξεκινάμε την προπόνηση και όλα είναι τόσο καλά… ίσως γιατί τελικά αποφορτιζόμαστε ρίχνοντας βέλη. Οι περισσότεροι ρίχνουμε όλο το βάρος στην τεχνική μας, να εκτελέσω σωστά, να μην κολλήσω, να έχω την σωστή ροή, την σωστή στάση, να κάνω καλά το release ή και τίποτα από τα παραπάνω.. απλά να ρίξω.. Και ρίχνουμε και ενώ τη μία πάνε, την άλλη δεν πάνε.. μα τι λάθος κάνω; ήδη οι αμφιβολίες είναι κάτι το ομιχλώδες.. Προπόνηση όμως ψυχολογίας οι περισσότεροι δεν κάνουμε.. καλά θα μου πείτε πολλοί, τι είναι αυτά που λες.. δεν υπάρχουν.. μην το παραζαλίσεις.. άνοιξε το τόξο και ρίξε. .. δεν είναι όμως για όλους το ίδιο. Οι τρόποι που υπάρχουν από τους ειδικούς δεν είναι τυχαίοι. Τι μας προκαλεί άγχος; Μήπως πρέπει να παρατηρήσουμε τα συμπτώματα που πιθανόν το δημιουργούν; Θα πρέπει λοιπόν, μέρος της προπόνησης να είναι και η αναγνώριση του συμπτωμάτων που γεννούν τέτοιου είδους καταστάσεις και ο τρόπος αντιμετώπισης τους, για το καθένα να είναι ξεχωριστός. Έρχεται ο αγώνας και νομίζουμε ότι είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε και να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας, μια που προπονηθήκαμε τόσο καλά, δεν χάσαμε προπόνηση και τα αποτελέσματα στις προπονήσεις ήταν για μας ικανοποιητικά. Εξασκηθήκαμε έστω και νοερά στο άγχος της επίδοσης; Πολλές φορές βιώσαμε έναν κακό αγώνα και όταν έρχεται η στιγμή να αγωνιστούμε ξανά, έρχονται χωρίς να θέλουμε σκέψεις ή στιγμές αναβίωσης. Οι περισσότεροι από εμάς εστιαζόμαστε μόνο στο αποτέλεσμα. Από την άλλη μεριά, θα ήταν άσχημη και η απάθεια και η πλήρης χαλάρωση, διότι σύμφωνα με τις θεωρίες της αθλητικής ψυχολογίας, το άγχος σε ένα αγώνα θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί ο αθλητής και να το μετατρέψει σε ωφέλιμη ενέργεια. Όμως χρειάζεται κι αυτό καλλιέργεια και ψυχολογική προπόνηση, εμπειρία αγώνα κλπ. Τα συμπτώματα άγχους γενικώς τα αναγνωρίζουμε άμεσα.. ταχυκαρδία, τρέμουλο, αύξηση ρυθμού αναπνοής, στομαχικές διαταραχές, εφίδρωση, ανησυχία, ανικανότητα συγκέντρωσης, σύγχυση, αρνητικές σκέψεις κ.α. Είναι απολύτως φυσιολογικά ότι κάποια από αυτά θα έρθουν και είναι κάτι που θα πρέπει να το δεχτούμε από το σώμα μας ή την ψυχολογία μας. Το πρώτο βέλος του αγώνα ή το πρώτο βέλος του γύρου. Πόσο καθοριστικό είναι για πολλούς από εμάς.. πόσο πρωταγωνιστικό θα είναι ή θα καθορίσει την ψυχολογία μας, πόσο γρήγορα θα το ξεπεράσουμε; Το ίδιο ισχύει για ένα πολύ κακό βέλος. Μην το αναλύσετε την ώρα του αγώνα… Αλήθεια πόσο έχουμε προετοιμαστεί για κάτι τέτοιο; Πως θα ελέγξουμε την ψυχολογία μας; Προπονηθήκατε γι αυτό έστω και νοερά;Καλές προπονήσεις σε όλους !!!
Louis
