«Και εκεί που ξαφνικά σταματούσαν όλα και έριχνα χωρίς κανένα πρόβλημα, ξαφνικά πάλι τα ίδια…» Και πάνω που είπα αυτό ήταν, και έγραψα ότι η ίαση ήρθε… δε ξαναλέω τίποτα… Στους δύο τελευταίους αγώνες, τρία βέλη εκτός στόχου. Δύο στο Γεωγραφικό Διαμέρισμα τον Δεκέμβρη και ένα βέλος στον αγώνα της Πεύκης. Αυτές τις φορές με επαφή στην χορδή, αλλά μέσα από το Clicker. Σήμερα στην προπόνηση, μετά την επαφή… μια φοβερή ταχυπαλμία, ένα άγχος μια ταραχή (μια τοξευτική μιζέρια) για το τίποτα, χωρίς να προλάβω καν να σκοπεύσω. Όλοι μυς πάγωναν – πέτρωναν, χωρίς να μου δίνουν το παραμικρό περιθώριο τραβήγματος (ροής) της χορδής. Και το τόξο ξετιλαρισμένο στις 37 λίβρες… Θα πρέπει να επανέλθω πάλι για μερικές μέρες στα 5μ. Γιατί τόση ταλαιπωρία; Τι του έκανα; Ουφφφφ κουραστικό είναι βρε αδελφέ… Πάνω που άρχιζα να το ευχαριστιέμαι. Μήπως τελικά έχω τρελαθεί; Για να λέω την αλήθεια με ενόχλησε πολύ… Έχω όμως κατά βάθος, μια μεγάλη βεβαιότητα ότι θα φύγει τελείως, αφού κάθε φορά που επανέρχεται είναι πιο ελεγχόμενο. Θα σας πω τα αποτελέσματα σε μερικές μέρες.
Οπότε στα 5μ. με κλειστά μάτια…!!!

