Ψυχολογία και Τοξοβολία

--------------

«Και εκεί που ξαφνικά σταματούσαν όλα και έριχνα χωρίς κανένα πρόβλημα, ξαφνικά πάλι τα ίδια…» Και πάνω που είπα αυτό ήταν, και έγραψα ότι η ίαση ήρθε… δε ξαναλέω τίποτα… Στους δύο τελευταίους αγώνες, τρία βέλη εκτός στόχου. Δύο στο Γεωγραφικό Διαμέρισμα τον Δεκέμβρη και ένα βέλος στον αγώνα της Πεύκης. Αυτές τις φορές με επαφή στην χορδή, αλλά μέσα από το Clicker. Σήμερα στην προπόνηση, μετά την επαφή… μια φοβερή ταχυπαλμία, ένα άγχος μια ταραχή (μια τοξευτική μιζέρια) για το τίποτα, χωρίς να προλάβω καν να σκοπεύσω. Όλοι μυς πάγωναν – πέτρωναν, χωρίς να μου δίνουν το παραμικρό περιθώριο τραβήγματος (ροής) της χορδής. Και το τόξο ξετιλαρισμένο στις 37 λίβρες… Θα πρέπει να επανέλθω πάλι για μερικές μέρες στα 5μ. Γιατί τόση ταλαιπωρία; Τι του έκανα; Ουφφφφ κουραστικό είναι βρε αδελφέ… Πάνω που άρχιζα να το ευχαριστιέμαι. Μήπως τελικά έχω τρελαθεί; Για να λέω την αλήθεια με ενόχλησε πολύ… Έχω όμως κατά βάθος, μια μεγάλη βεβαιότητα ότι θα φύγει τελείως, αφού κάθε φορά που επανέρχεται είναι πιο ελεγχόμενο. Θα σας πω τα αποτελέσματα σε μερικές μέρες.

Οπότε στα 5μ. με κλειστά μάτια…!!!

Μα δεν γίνεται... τελικά υπάρχει τρομερή εξάρτηση

Δεν πέρασε μια βδομάδα ολόκληρη με αποχή από την τοξοβολία και η σκέψη καθημερινά ανά πεντάλεπτα - δεκάλεπτα στις βολές. Εάν δεν πήγαινα σήμερα να ρίξω «θα σκότωνα κόσμο…» Ξεκίνησα με ολυμπιακό τόξο, με βολές στα 5μ. και πηγαίνοντας στα 30μ. ήρθε η πρόωρη απελευθέρωση… Μα βρε αδελφέ, ούτε καν επαφή με την μύτη η χορδή.. μα τι κάνω εδώ τελικά σκέφτομαι; Τι μια λέω να σταματήσω για μερικούς μήνες για να ξεκολλήσει το μυαλό και από την άλλη δεν αντέχω ούτε μια βδομάδα ολόκληρη και όταν έρχομαι να ρίξω ανοίγει το χέρι… μα τι ταλαιπωρία κι αυτή; Τρέλα λέμε !!! Ας είναι και έτσι λέω, έχουμε και δεύτερο τόξο.. Με το σύνθετο ήταν πιο καλά τα πράγματα στα 70μ. Δοκίμασα μια σκανδάλη καρπού και μου φάνηκε πιο κοντά στο recurve. Μπορώ να πω ότι το απόλαυσα για κάνα δίωρο. Σε κάποια φάση το group άνοιξε απότομα πολύ και τα φτερά από τα βέλη κοβόντουσαν. Ανακάλυψα ότι πάω για νέο rest, γιατί αυτό που έχει πάνω το τόξο είναι για «κλοτσιές». Από την άλλη και να θέλω να μεταβώ για λίγο καιρό στο σύνθετο, χρειάζομαι μια περιουσία για εξοπλισμό. Τι να πρωτοπιάσω; Τόξο, σκόπευτρο, βέλη; «είναι πολλά τα λεφτά Άρη ! » Θωμά είσαι σπίτι; (όχι δεν είμαι σπίτι είμαι άνθρωπος..) πάντως εάν είσαι για Χαβάη θα έρθω κι εγώ μαζί γιατί εδώ είναι τρέλα ! Να έχω το τόξο των ονείρων μου «win&win Inno Carbon» και να μην μπορώ να το χαρώ; Το άλλο, οι Πανελλήνιοι αγώνες στην Κόνιτσα και να μην μπορώ να πάω να ρίξω.. στο παράδεισο της τοξοβολίας; Από πού να το πιάσω.. Το μόνο που με ηρεμεί είναι ότι πλησιάζουν οι διακοπές. Στη Ζάκυνθο με την οικογένεια ! Ναι μπορώ να πω ότι είναι καταπληκτικά, αλλά φοβάμαι ότι οι σκέψεις για τις βολές θα με ακολουθούν… α ! το νέο άθλημα δεν το ανέφερα που μου κόλλησε τελευταία.. το μονόροδο (unicycle) ναι ναι το ποδήλατο με τη μία ρόδα που κάνουν οι ακροβάτες. Μετά από κάνα δίμηνο, μπορώ να πω ότι κάνω καμιά 70αριά μέτρα. Το τέλειο Body Balance για το άθλημα.. Τοξοβολία σε μονόροδο είναι η επόμενη σκέψη αντί για άλογο.. ε νομίζω μετά απ’ αυτό θα φύγει και το Target Panic…

αλλά, μάλλον χρειάζομαι επειγόντως ΔΙΑΚΟΠΕΣ...!!!

Καλή επιτυχία, σε όσους λάβουν μέρος σήμερα και αύριο στον αγώνα των Βριλησσίων !

Τρελές Προπονήσεις…

Πέρσι και πρόπερσι χρειάστηκε να κάνω κάποιες προπονήσεις πριν από τους Πανελλήνιους Αγώνες, εκτός Αθηνών αλλά και εκτός γηπέδου τοξοβολίας. Βρισκόμουν στην Ζάκυνθο και έπρεπε να βρω πάση θυσία χώρους. Αρχικά δοκίμασα σε ένα «εγκαταλελειμμένο γήπεδο ποδοσφαίρου» δίπλα σε κτηνοτροφική μονάδα... Οι συνθήκες πολύ σκληρές όπως καταλαβαίνεται «μανταλάκι στην μύτη.. όχι τίποτα άλλο δεν μπορούσα να κάνω και καλή επαφή..» Οι μύγες επίσης ήταν «δράκουλες» στην κυριολεξία... Κάποιο βέλος πέρασε από το «τσουβαλάκι-στόχο» και καρφώθηκε σε λεύκα μέσα σε κοτέτσι. Την ημέρα εκείνη ήθελα να κάνω 3D Archery πάνω στον κόκορα που δεν με άφηνε να βγάλω την μύτη του ACE από τον κορμό της λεύκας. Το επόμενο «γήπεδο» ήταν τα χωράφια στο τέλος του αεροδρομίου. Μια χαρά ήταν, λίγο παραπάνω θόρυβο και μπόλικη κηροζίνη… Η ασφάλεια του αεροδρομίου σε 5 λεπτά βρισκόταν δίπλα μου και έλεγχε ταυτότητες και σε κάθε αλλαγή βάρδιας είχα και φιλάθλους ! Ένα βέλος πέρασε τις τρεις μπάλες σανό-στόχο και βρέθηκε χωρίς υπερβολή 250 μετρά μακριά. Το βοήθησε το ξερό χόρτο που υπήρχε παντού και το βέλος γλίστρησε σαν τα ήταν πάνω σε βούτυρο. Το βρήκαμε τυχαία μετά από μια βδομάδα… Δύσκολες προπονήσεις αλλά με γούστο… Μετά από αυτό, το γήπεδο του συλλόγου μας, μου φάνηκε παράδεισος !

Στόχοι και χιόνια

Το γήπεδο του Φιλοκτήτη ντυμένο στα άσπρα…

Mερικές Photos, τραβηγμένες σήμερα Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2008. Δεν είναι λοιπόν για Ski Archery που έλεγα και χθες; Όχι, όχι χαριτολογώ.. δεν είχα τόξο μαζί σήμερα… :-)

Απλή κατασκευή στόχου τοξοβολίας

Μια απλή κατασκευή στόχου, με χαμηλό κόστος είναι οι χάρτινες κούτες (οι παλαιότεροι το γνωρίζουν καλά). Επιλέγουμε το μέγεθος του στόχου και αγοράζουμε ή συλλέγουμε χάρτινες κούτες. Τις στοιβάζουμε, τοποθετούμε δύο ξύλα στο πάνω και στο κάτω μέρος (για μεγαλύτερη αντοχή στο σφίξιμο) και τις δένουμε όσο πιο σφιχτά μπορούμε με ιμάντες σύσφιξης ή με οποιοιδήποτε άλλο τρόπο. Να τονίσω ότι ρίχνουμε από την πλευρά που είναι ενωμένες οι κούτες στην σειρά και όχι στην επίπεδη επιφάνεια.

Καλές βολές !