Photos here
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 3d archery. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 3d archery. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2009
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009
Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2009
Υλικά Τοξοβολίας
Κατεβάστε την λίστα εδώ
Τετάρτη 4 Ιουνίου 2008
Recurve & Compound
Ολυμπιακό και σύνθετο τόξο μαζί… Εάν πρέπει να περάσουμε και από αυτό για το «καλύτερο» θα το κάνουμε ! Δεύτερη μέρα σήμερα στο σύνθετο τόξο στα 70μ. (δανεικό από τον Μιχάλη τον προπονητή μας, ένα Hoyt πολύ παλιό αλλά πολύ γρήγορο) Τα πράγματα φαίνονται πολύ πιο εύκολα σε αυτό το τόξο (σαν ηλεκτρονικό παιχνίδι στον υπολογιστή..), μπορείς να διακρίνεις βέβαια μεγάλες αλλαγές, στην απελευθέρωση λόγω της σκανδάλης, το πόσο σταθερός είσαι μέσα στο στόχο, το πώς δουλεύει η πλάτη σε σχέση με το Ολυμπιακό τόξο, το πώς σπρώχνουμε το μπροστινό χέρι κλπ. Η σημερινή μέρα (2η φορά) με πήγε στο σύνθετο με 296 και 296 και με πολύ μεγάλη χαρά, που επιτέλους ξαναρίχνω στα 70μ. Αρχικά το είχα σνομπάρει λίγο, με τα γνωστά παρατσούκλια του «μανταλάκια, να φέρω την μπουγάδα, α.. το γυναικείο τόξο δεν είναι αυτό; το όπλο, η σκοποβολή με την καραμπίνα και πολλά άλλα..» αλλά ρίχνοντας ανακαλύπτεις και σε αυτό μια διαφορετική μαγεία… Μπαίνοντας μέσα στο κίτρινο είναι αλλιώς τα πράγματα σε ένα σύνθετο. Κάποιες φορές αρχίζουν κάποιες μικρές συσπάσεις των μυών, κάποιες άλλες φορές ένα πιο δυνατό χτυποκάρδι και κάποιες άλλες, με απόλυτη σιγουριά και σταθερότητα μέσα στο 10x που σε κάνει να πατάς την σκανδάλη με τόσο γαλήνη και ηρεμία. Η ταχύτητα του σε ξεσηκώνει, σου μαγεύει το μυαλό.. είναι και αυτό ένας έρωτας ! Μετά τις μαγευτικές βολές του σύνθετου, έδεσα το Ολυμπιακό τόξο και ανοίγοντας, μου φάνηκε τόσο ελαφρύ και μαλακό σαν «σφεντόνα» ή σαν να άνοιγα στον αέρα, χωρίς καμία αντίσταση… λέω αυτό είναι επιτέλους... άμεσα βολές στα 70μ. Η ελαφρότητα του στο κράτημα και στη δύναμη, μου έδωσε μια αίσθηση μοναδική. Σκέφτομαι, μα είναι λογικό τώρα αυτό; το ολυμπιακό να φαίνετε πιο εύκολο από το σύνθετο; Σημασία δεν είχε βέβαια, γιατί έριχνα άνετα στα 70μ. σε σχέση με το χθες που δεν ήθελε να ανοίξει καθόλου.. Αρκετά λοιπόν «εκπαιδευτική και παιχνιδιάρικη» η σημερινή προπόνηση, κάθε φορά και κάτι διαφορετικό… Το ερώτημα είναι, εάν χρειάζομαι πριν τις βολές ένα σύνθετο για να «στρώνω» τι θα κάνω; Θα κουβαλάω δύο τόξα στους αγώνες; Εάν είναι η «λύτρωση» ας είναι και 2 και 3 τόξα !
Κυριακή 18 Μαΐου 2008
Η Ελλάδα 4η στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα τοξοβολίας 2008
4η
Σας ευχαριστούμε !
Οι τελικοί Εδώ
Συνολικά αποτελέσματα Εδώ
Τρίτη 22 Απριλίου 2008
Target Panic, πάλι τα ίδια
Πάλι τα ίδια, φτου και απ’ την αρχή… μα τι να πω πια, κατάντησα «γραφικός».. πάνω που λες, «είμαι μια χαρά το ξεπερνάω η το ξεπέρασα», πάλι τα ίδια. Μα τόσο πια εκνευριστικό, τι μια να ρίχνω 326 την επόμενη 318 και την επόμενη ούτε ένα βέλος στα 70μ η στα 30μ, άντε πάλι στα 5μ. Το τόξο από 36 λίβρες να φαίνετε ότι είναι 800 λίβρες και να μην ανοίγει με τίποτα, ενώ την επόμενη μέρα να βγαίνει ένα γύρος με 310+ και ο δεύτερος γύρος, ούτε ένα βέλος. Τα νεύρα « τσατάλια ! » μα έλεος, τι είναι αυτό; πόσο θα πάει; Ο δάσκαλος Kisik Lee, μου είπε ότι αυτό υπάρχει σε πολλούς και να μην ανησυχώ… μα πώς να μην ανησυχώ; Επίσης μου τόνισε να μην περιμένω να ακούσω το clicker αλλά να το νιώθω… δεν λέω μια χαρά είναι όταν μπορώ να ρίξω, αλλά όταν το τόξο δεν ανοίγει με ΤΙΠΟΤΑ; Θα «χαλαρώσω» όπως όλοι μου λένε λόγω και των εορτών, αλλά πως; για πείτε μου με αυτό το πράγμα στο μυαλό; ΟΚ δεν «μουρμουρίζω» άλλο… θα το αντέξω, θα κάνω αποχή (μόνο σωματική) για μια βδομάδα από το άθλημα… Εύχομαι από καρδιάς σε όλους τους τοξότες και όχι μόνο, με τις θερμότερες ευχές για Καλό Πάσχα !
Τέσσερα κεριά έκαιγαν απαλά φωτίζοντας το σκοτεινό δωμάτιο. Η νύχτα ήταν τόσο ήσυχη που μπορούσες να τα ακούς να σιγοψιθυρίζουν… “Είμαι η Ειρήνη, όμως κανένας δε φροντίζει να διατηρεί τη φλόγα μου, μάλλον θα πρέπει να αποχωρήσω”, ακούστηκε να ψιθυρίζει το πρώτο κερί και αργόσβησε.
“Είμαι η Πίστη, μα κανένας δε φαίνεται να με χρειάζεται πλέον, οπότε δεν υπάρχει νόημα να παραμένω αναμμένη”, είπε το δεύτερο κερί την ώρα που ένα απαλό αεράκι έσβηνε τη φλόγα του.
“Είμαι η Αγάπη, δεν έχω την αντοχή να διατηρήσω τη φλόγα μου. Οι άνθρωποι δε μου δίνουν σημασία και δεν κατανοούν την αξία μου. Έχουν πάψει να αγαπάνε ακόμα και τα πιο κοντινά τους άτομα.” ψιθύρισε το τρίτο κερί και έσβησε. Ένα μικρό κοριτσάκι άνοιξε ξαφνικά την πόρτα και μπήκε στο δωμάτιο. Κοίταξε τα σβησμένα κεριά και με βουρκωμένα μάτια τους είπε: “Γιατί δεν είστε αναμμένα; Θα έπρεπε να είστε αναμμένα μέχρι το τέλος” Τότε μοναχά μίλησε το τέταρτο κερί. “Μη κλαις, της είπε. Όσο υπάρχω εγώ και διατηρώ τη φλόγα μου, μπορούμε να ανάψουμε και πάλι τα σβησμένα κεριά. Το όνομα μου είναι Ελπίδα…”
Κυριακή 2 Μαρτίου 2008
Τρελές Προπονήσεις…
Πέρσι και πρόπερσι χρειάστηκε να κάνω κάποιες προπονήσεις πριν από τους Πανελλήνιους Αγώνες, εκτός Αθηνών αλλά και εκτός γηπέδου τοξοβολίας. Βρισκόμουν στην Ζάκυνθο και έπρεπε να βρω πάση θυσία χώρους. Αρχικά δοκίμασα σε ένα «εγκαταλελειμμένο γήπεδο ποδοσφαίρου» δίπλα σε κτηνοτροφική μονάδα... Οι συνθήκες πολύ σκληρές όπως καταλαβαίνεται «μανταλάκι στην μύτη.. όχι τίποτα άλλο δεν μπορούσα να κάνω και καλή επαφή..» Οι μύγες επίσης ήταν «δράκουλες» στην κυριολεξία... Κάποιο βέλος πέρασε από το «τσουβαλάκι-στόχο» και καρφώθηκε σε λεύκα μέσα σε κοτέτσι. Την ημέρα εκείνη ήθελα να κάνω 3D Archery πάνω στον κόκορα που δεν με άφηνε να βγάλω την μύτη του ACE από τον κορμό της λεύκας. Το επόμενο «γήπεδο» ήταν τα χωράφια στο τέλος του αεροδρομίου. Μια χαρά ήταν, λίγο παραπάνω θόρυβο και μπόλικη κηροζίνη… Η ασφάλεια του αεροδρομίου σε 5 λεπτά βρισκόταν δίπλα μου και έλεγχε ταυτότητες και σε κάθε αλλαγή βάρδιας είχα και φιλάθλους ! Ένα βέλος πέρασε τις τρεις μπάλες σανό-στόχο και βρέθηκε χωρίς υπερβολή 250 μετρά μακριά. Το βοήθησε το ξερό χόρτο που υπήρχε παντού και το βέλος γλίστρησε σαν τα ήταν πάνω σε βούτυρο. Το βρήκαμε τυχαία μετά από μια βδομάδα… Δύσκολες προπονήσεις αλλά με γούστο… Μετά από αυτό, το γήπεδο του συλλόγου μας, μου φάνηκε παράδεισος ! 
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)