Ελπίδα Ρωμάντζη - Ευαγγελία Ψάρρα
Αποτελέσματα εδώ
Περισσότερες φωτογραφίες εδώ
Μεγάλη έκπληξη μου προκαλεί το γεγονός ότι οι τοξότες στο Εξωτερικό (από παρατηρήσεις βίντεο και φωτογραφιών από αγώνες), οι περισσότεροι χρησιμοποιούν στα Recurve
α) Rest,τα πιο απλά ή μαγνητικά αυτοκόλλητα.
β) Stabilizers, γενικά «Easton», «win&win», «cartel» και ελάχιστα τύπου «Beiter». Αντιθέτως στην Ελλάδα έχουμε, α) το μεγαλύτερο ποσοστό των τοξοτών, με μαγνητικά ρυθμιζόμενα Rest τύπου «Spigarelli» ενώ με μεγάλη εντύπωση παρατηρώ κάποιους Ασιάτες να χρησιμοποιούν το πιο απλό αυτοκόλλητο, που εμείς δύσκολα θα δεχόμασταν στο τόξο μας κάτι τέτοιο. β) Οι περισσότεροι θεωρούμε ότι Stabilizers τύπου «Beiter» είναι τα «καλύτερα…» Μήπως κάνουμε κάποιο λάθος; Μα δεν μπορεί οι τοξότες που ασχολούνται παραπάνω χρόνια από εμάς να μην γνωρίζουν κάτι παραπάνω… Τελικά υπάρχει διαφορά ή είναι μόνο στο μυαλό μας; Μήπως όμως και η κάθε εποχή-μόδα καθορίζεται από την αγορά; Μήπως ο ένας επηρεάζεται από τον άλλον; Το σίγουρο όμως είναι ότι ο εξοπλισμός μας δεν φταίει για τα νούμερα μας…
Αποτελέσματα αγώνα τοξοβολίας Ανοιχτού χώρου 2x70μ, Δεκέλεια 03-04 Μαΐου2008, Κατηγορίες Α-Β Ανδρών, Γυναικών, Εφήβων, Νεανίδων με Ολυμπιακό Γύρο.
------------------------------------------
Ολυμπιακό Τόξο Γυναικών
------------------------------------------
Ολυμπιακό Τόξο Νεανίδων
------------------------------------------
Σύνθετο Τόξο Ανδρών
-----------------------------------------
Σύνθετο Τόξο Γυναικών
------------------------------------------
Κατεβάστε τα συνολικά αποτελέσματα από το Site του Φαέθων Βριλησσίων Εδώ
- Κατάφερα και «έριξα» στον αγώνα 35 πόντους στον 1ο γύρο και 12 πόντους στον 2ο. Καλά βρε φίλε θα μου πεις «μας δουλεύεις»; Η απάντηση είναι ΟΧΙ ! Αυτή τη φορά, είπαμε με τους προπονητές μου, ότι θα κάνουμε προπόνηση.. Δεν είναι καθόλου όμορφο "να είσαι στον πάτο", αλλά εάν δεν το παλέψεις ακόμα και από τον «πάτο» δεν προχωράς. Στέκεσαι στην γραμμή βολής, προσπαθείς να ανοίξεις το τόξο, αλλά αυτό δεν θέλει. ΟΚ λες θα ξαναδοκιμάσουμε.. Πολλά τα miss από το άνοιγμα του χεριού πριν την επαφή ή μέσα από το clicker. Βεβαίως δεν μπορούσα να ρίξω τις εξάδες. Ένα με δύο βέλη η τρεις εξάδες καθόλου αλλά το πάλεψα... Το πήρα και αυτό το μάθημα και αποφάσισα να μην ασχοληθώ ξανά με αυτό… Τι εννοώ; Εντάξει βρε φίλε πολύ πήγε.. αρκετά με ταλαιπώρησε.. αυτή η μιζέρια.. λοιπόν πάμε από την αρχή, σαν να μην έγινε ποτέ κάτι… στα 5μ. σαν να πρωτοξεκινάμε.
Και τα καλύτερα έρχονται…!!!
Η Ελληνική Φίλαθλος Ομοσπονδία τοξοβολίας προκηρύσσει τον αγώνα τοξοβολίας, Α&Β κατηγορίας, Ανοιχτού χώρου 2x70μ. (με Ολυμπιακό γύρο) Α/Γ/Ε/Ν, στη Δεκέλεια το Σαββατοκύριακο 03-04 Μαΐου 2008.
- Καλή επιτυχία στον αγώνα του Σαββατοκύριακου με Ολυμπιακό Γύρο, που θα διεξαχθεί στο "γήπεδο" της Δεκέλειας 3-4 Μαϊου 2008.
Πάλι τα ίδια, φτου και απ’ την αρχή… μα τι να πω πια, κατάντησα «γραφικός».. πάνω που λες, «είμαι μια χαρά το ξεπερνάω η το ξεπέρασα», πάλι τα ίδια. Μα τόσο πια εκνευριστικό, τι μια να ρίχνω 326 την επόμενη 318 και την επόμενη ούτε ένα βέλος στα 70μ η στα 30μ, άντε πάλι στα 5μ. Το τόξο από 36 λίβρες να φαίνετε ότι είναι 800 λίβρες και να μην ανοίγει με τίποτα, ενώ την επόμενη μέρα να βγαίνει ένα γύρος με 310+ και ο δεύτερος γύρος, ούτε ένα βέλος. Τα νεύρα « τσατάλια ! » μα έλεος, τι είναι αυτό; πόσο θα πάει; Ο δάσκαλος Kisik Lee, μου είπε ότι αυτό υπάρχει σε πολλούς και να μην ανησυχώ… μα πώς να μην ανησυχώ; Επίσης μου τόνισε να μην περιμένω να ακούσω το clicker αλλά να το νιώθω… δεν λέω μια χαρά είναι όταν μπορώ να ρίξω, αλλά όταν το τόξο δεν ανοίγει με ΤΙΠΟΤΑ; Θα «χαλαρώσω» όπως όλοι μου λένε λόγω και των εορτών, αλλά πως; για πείτε μου με αυτό το πράγμα στο μυαλό; ΟΚ δεν «μουρμουρίζω» άλλο… θα το αντέξω, θα κάνω αποχή (μόνο σωματική) για μια βδομάδα από το άθλημα… 
Τέσσερα κεριά έκαιγαν απαλά φωτίζοντας το σκοτεινό δωμάτιο. Η νύχτα ήταν τόσο ήσυχη που μπορούσες να τα ακούς να σιγοψιθυρίζουν… “Είμαι η Ειρήνη, όμως κανένας δε φροντίζει να διατηρεί τη φλόγα μου, μάλλον θα πρέπει να αποχωρήσω”, ακούστηκε να ψιθυρίζει το πρώτο κερί και αργόσβησε.
“Είμαι η Πίστη, μα κανένας δε φαίνεται να με χρειάζεται πλέον, οπότε δεν υπάρχει νόημα να παραμένω αναμμένη”, είπε το δεύτερο κερί την ώρα που ένα απαλό αεράκι έσβηνε τη φλόγα του.
“Είμαι η Αγάπη, δεν έχω την αντοχή να διατηρήσω τη φλόγα μου. Οι άνθρωποι δε μου δίνουν σημασία και δεν κατανοούν την αξία μου. Έχουν πάψει να αγαπάνε ακόμα και τα πιο κοντινά τους άτομα.” ψιθύρισε το τρίτο κερί και έσβησε. Ένα μικρό κοριτσάκι άνοιξε ξαφνικά την πόρτα και μπήκε στο δωμάτιο. Κοίταξε τα σβησμένα κεριά και με βουρκωμένα μάτια τους είπε: “Γιατί δεν είστε αναμμένα; Θα έπρεπε να είστε αναμμένα μέχρι το τέλος” Τότε μοναχά μίλησε το τέταρτο κερί. “Μη κλαις, της είπε. Όσο υπάρχω εγώ και διατηρώ τη φλόγα μου, μπορούμε να ανάψουμε και πάλι τα σβησμένα κεριά. Το όνομα μου είναι Ελπίδα…”
