Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009
Τοξοβολία και προθέρμανση
Αλήθεια, κάνετε ζέσταμα πριν ξεκινήσετε τις βολές ή ανήκετε σε αυτούς που λένε «έλα μωρέ τώρα δεν χρειάζεται… θα ζεσταθώ ρίχνοντας…» Καλό θα είναι για να αποφύγετε πιασίματα, θλάσεις, τραυματισμούς να κάνετε το ζέσταμα σας πάντοτε και να σας γίνει μέρος της διαδικασίας, πχ. αμέσως μετά το δέσιμο του τόξου. Αρκετοί είναι οι τοξότες που, είτε έχουν μεγάλη εμπειρία, είτε από υπερβολική σιγουριά, είτε από έλλειψη χρόνου, αγνοούν το ζέσταμα και πολλές φορές το τίμημα ή είναι άμεσο ή επιδεινώνεται με τον καιρό.. όπως μειωμένη απόδοση στην προπόνηση… πόνοι, μη ελαστικοί μύες κλπ. Σίγουρα οι περισσότεροι, έχουν διδαχτεί από τους προπονητές τους, ή από παλαιότερους αθλητές το πώς κάνουμε ζέσταμα. Βεβαίως η χρησιμότητα της προθέρμανσης δεν είναι μόνο για να προετοιμάσουμε τους μύες μας, για μια πιο έντονη επιβάρυνση που θα ακολουθήσει, αλλά και το νευρικό-ψυχολογικό μας σύστημα ότι πρόκειται να μεταβούμε σε αλλαγή ρυθμού. Θα επιτύχουμε σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, προοδευτική αύξηση μεταβολισμού και συστολικής πίεσης. Γιατί να αποφεύγουμε το ζέσταμα, αφού στην πραγματικότητα μόνο ωφέλει έχουμε… Κάποτε είχα ρωτήσει (προερχόμενος από τον στίβο και το άλμα επί κοντώ) γιατί στην τοξοβολία δεν κάνουμε τρέξιμο στο ζέσταμα μας; Αρκετοί υποστηρίζουν ότι αποφεύγουμε το τρέξιμο στην τοξοβολία, γιατί θέλουμε χαμηλούς παλμούς της καρδιάς. Αντιθέτως στο παρακάτω video, βλέπουμε την Εθνική ομάδα Τοξοβολίας της Κορέας να τρέχει πριν τον αγώνα.. μήπως τελικά χρειάζεται, μια που αμέσως μετά θα μας δώσει την βραδυκαρδία που χρειαζόμαστε;Θυμηθείτε... και μην αμελείτε την προθέρμανση… και μερικές διατάσεις στην λήξη της προπόνησης για να αποθεραπευτείτε…!!! !!!
Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009
Target Panic…Και η ίαση ήρθε…!!!
_(2_24x1_89)_3212.gif)
Όταν τελικά θέλεις κάτι και το αγαπάς πολύ, πρέπει να επιμείνεις…!!!
Μετά το σύνδρομο του λεγόμενου «Target Panic» (ούτε επαφή με την χορδή δεν μπορούσα να κάνω) ήρθε η απογοήτευση… μα πως είναι δυνατόν; Μα πως γίνεται; μου έλεγαν φίλοι τοξότες, μα τι λες τώρα που δεν μπορείς να ρίξεις; απλά άνοιξε το τόξο και ρίξε, το έχεις κάνει χιλιάδες φορές… Κι όμως ήταν αδύνατον.. δεν υπήρχε λεπτό χωρίς να σκέφτομαι τι μπορεί να έχει συμβεί. Έρευνα στο internet, επικοινωνία με τοξότες απ’ όλο τον πλανήτη που πιθανόν είχαν το ίδιο πρόβλημα, κουβέντα με αθλητικούς ψυχολόγους, θεραπεία με βελονισμό, Yoga, διάβασμα βιβλίων αθλητικής ψυχολογίας.. ουφ τίποτα ακόμα; Μήπως πρέπει να εγκαταλείψω; Μήπως τρελάθηκα; Πήγα και σε ψυχίατρο, αλλά με κατεύθυνε στην έμφαση της προπόνησης… Όχι θα σταματήσω για λίγο διάστημα έλεγα.. αλλά ούτε αυτό μπορούσα να το κάνω.. περνούσαν μια-δύο εβδομάδες και πάλι πίσω στο γήπεδο για προπόνηση. Και εκεί που ξαφνικά σταματούσαν όλα και έριχνα χωρίς κανένα πρόβλημα, ξαφνικά πάλι τα ίδια… άνοιγε το χέρι πριν την επαφή…. Όμως, οι πολλοί καλοί φίλοι τοξότες και προπονητές (σας ευχαριστώ όλους θερμά), μου έλεγαν υπάρχει λύση… ξεπερνιέται, μη το βάζεις κάτω.. να δεις ότι θα το βρεις.. Μου πρότειναν λοιπόν οι προπονητές μου, να δοκιμάσω το σύνθετο τόξο. Στην αρχή δεν μπορώ να πω ότι με χαροποίησε ιδιαίτερα η ιδέα, μέχρι που έριξα. Γνώρισα την ομορφιά του σύνθετου τόξου και μπορώ να πω ότι μου έδωσε και αυτό αρκετά πράγματα, με αποτέλεσμα να τ’ αγαπήσω και αυτό αρκετά.. (κάποιες φορές, ακόμα και τώρα, ρίχνω με το σύνθετο). Μετά ήρθαν οι προπονήσεις και με τα δύο τόξα, μια εξάδα με ολυμπιακό και μια εξάδα με σύνθετο… έλα όμως που και στο σύνθετο σε κάποιο αγώνα ήρθε ένα άλλο νέο πράγμα.. εκεί δεν άνοιγε το χέρι, αλλά δεν μπορούσα να μπω στο πρόσωπο να σκοπεύσω.. ήταν η στιγμή που είπα, ότι τέρμα το σύνθετο, επιστροφή στο αγαπημένο μου ολυμπιακό τόξο. Τότε όμως είπα ότι δεν πάει άλλο.. ήρθε η στιγμή.. δεν με νοιάζει εάν ρίξω η δεν ρίξω, δεν με απασχολεί και το εννοούσα και ακόμα το πιστεύω πολύ έντονα.. είναι κάτι που αγαπάμε πολύ και το κάνουμε γιατί αισθανόμαστε πανέμορφα !!! Τέρμα το παιχνίδι του μυαλού, "πρέπει να ρίξω καλά, τέρμα το συνεχόμενο μέτρημα και κυνήγι των πόντων.." Ναι, νιώθω ότι γίνομαι ένα με τόξο, ότι είναι μέρος του σώματος μου.. Ήταν θυμάμαι προς το τέλος του Σεπτεμβρίου, που έκανα μια κουβέντα με μια Γερμανίδα προπονήτρια στο archerytalk και μου είπε: «είναι πολύ απλά τα πράγματα, κάνε 25 προπονήσεις στα 5 μέτρα με κλειστά τα μάτια, ώστε το μυαλό σου να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη που είχε.. αλλά μην επιστρέψεις στα κανονικά μέτρα πριν ολοκληρώσεις την Θεραπεία..» έριξα λοιπόν χιλιάδες βέλη πραγματικά στα 5μ. με κλειστά τα μάτια, ξαναέβαλα στην χορδή μου το kisser Button (ψυχολογικά και μόνο, είπα τότε ξεκίνησαν όλα, όταν το είχα βγάλει από την χορδή..) και έριξα στα 70μ. με πολύ μεγάλη άνεση και κάποιες βολές και με κλειστά τα μάτια.. Δεν ξανασκέφτηκα όμως «λες να με ξαναπιάσει;» Το μόνο που έμενε, ήταν να ρίξω και στο indoor άνετα, γιατί από εκεί είχαν ξεκινήσει όλα. Ήρθε λοιπόν και η στιγμή των 18μ. και έριξα με μόνο σκοπό, να εκτελέσω σωστά την τεχνική μου. Και μερικά βέλη επίσης με κλειστά τα μάτια και αυτό ήταν !!!
Το θαύμα έγινε !!!
Η ίαση ήρθε !!!
Συμπέρασμα: Όταν τελικά θέλεις κάτι και το αγαπάς πολύ, πρέπει να επιμείνεις…!!!
Ο επόμενος στόχος μου, είναι να καταφέρω να ρίχνω στον αγώνα όπως και στην προπόνηση…!!!
----------------------------------------------------------------
Μετά το σύνδρομο του λεγόμενου «Target Panic» (ούτε επαφή με την χορδή δεν μπορούσα να κάνω) ήρθε η απογοήτευση… μα πως είναι δυνατόν; Μα πως γίνεται; μου έλεγαν φίλοι τοξότες, μα τι λες τώρα που δεν μπορείς να ρίξεις; απλά άνοιξε το τόξο και ρίξε, το έχεις κάνει χιλιάδες φορές… Κι όμως ήταν αδύνατον.. δεν υπήρχε λεπτό χωρίς να σκέφτομαι τι μπορεί να έχει συμβεί. Έρευνα στο internet, επικοινωνία με τοξότες απ’ όλο τον πλανήτη που πιθανόν είχαν το ίδιο πρόβλημα, κουβέντα με αθλητικούς ψυχολόγους, θεραπεία με βελονισμό, Yoga, διάβασμα βιβλίων αθλητικής ψυχολογίας.. ουφ τίποτα ακόμα; Μήπως πρέπει να εγκαταλείψω; Μήπως τρελάθηκα; Πήγα και σε ψυχίατρο, αλλά με κατεύθυνε στην έμφαση της προπόνησης… Όχι θα σταματήσω για λίγο διάστημα έλεγα.. αλλά ούτε αυτό μπορούσα να το κάνω.. περνούσαν μια-δύο εβδομάδες και πάλι πίσω στο γήπεδο για προπόνηση. Και εκεί που ξαφνικά σταματούσαν όλα και έριχνα χωρίς κανένα πρόβλημα, ξαφνικά πάλι τα ίδια… άνοιγε το χέρι πριν την επαφή…. Όμως, οι πολλοί καλοί φίλοι τοξότες και προπονητές (σας ευχαριστώ όλους θερμά), μου έλεγαν υπάρχει λύση… ξεπερνιέται, μη το βάζεις κάτω.. να δεις ότι θα το βρεις.. Μου πρότειναν λοιπόν οι προπονητές μου, να δοκιμάσω το σύνθετο τόξο. Στην αρχή δεν μπορώ να πω ότι με χαροποίησε ιδιαίτερα η ιδέα, μέχρι που έριξα. Γνώρισα την ομορφιά του σύνθετου τόξου και μπορώ να πω ότι μου έδωσε και αυτό αρκετά πράγματα, με αποτέλεσμα να τ’ αγαπήσω και αυτό αρκετά.. (κάποιες φορές, ακόμα και τώρα, ρίχνω με το σύνθετο). Μετά ήρθαν οι προπονήσεις και με τα δύο τόξα, μια εξάδα με ολυμπιακό και μια εξάδα με σύνθετο… έλα όμως που και στο σύνθετο σε κάποιο αγώνα ήρθε ένα άλλο νέο πράγμα.. εκεί δεν άνοιγε το χέρι, αλλά δεν μπορούσα να μπω στο πρόσωπο να σκοπεύσω.. ήταν η στιγμή που είπα, ότι τέρμα το σύνθετο, επιστροφή στο αγαπημένο μου ολυμπιακό τόξο. Τότε όμως είπα ότι δεν πάει άλλο.. ήρθε η στιγμή.. δεν με νοιάζει εάν ρίξω η δεν ρίξω, δεν με απασχολεί και το εννοούσα και ακόμα το πιστεύω πολύ έντονα.. είναι κάτι που αγαπάμε πολύ και το κάνουμε γιατί αισθανόμαστε πανέμορφα !!! Τέρμα το παιχνίδι του μυαλού, "πρέπει να ρίξω καλά, τέρμα το συνεχόμενο μέτρημα και κυνήγι των πόντων.." Ναι, νιώθω ότι γίνομαι ένα με τόξο, ότι είναι μέρος του σώματος μου.. Ήταν θυμάμαι προς το τέλος του Σεπτεμβρίου, που έκανα μια κουβέντα με μια Γερμανίδα προπονήτρια στο archerytalk και μου είπε: «είναι πολύ απλά τα πράγματα, κάνε 25 προπονήσεις στα 5 μέτρα με κλειστά τα μάτια, ώστε το μυαλό σου να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη που είχε.. αλλά μην επιστρέψεις στα κανονικά μέτρα πριν ολοκληρώσεις την Θεραπεία..» έριξα λοιπόν χιλιάδες βέλη πραγματικά στα 5μ. με κλειστά τα μάτια, ξαναέβαλα στην χορδή μου το kisser Button (ψυχολογικά και μόνο, είπα τότε ξεκίνησαν όλα, όταν το είχα βγάλει από την χορδή..) και έριξα στα 70μ. με πολύ μεγάλη άνεση και κάποιες βολές και με κλειστά τα μάτια.. Δεν ξανασκέφτηκα όμως «λες να με ξαναπιάσει;» Το μόνο που έμενε, ήταν να ρίξω και στο indoor άνετα, γιατί από εκεί είχαν ξεκινήσει όλα. Ήρθε λοιπόν και η στιγμή των 18μ. και έριξα με μόνο σκοπό, να εκτελέσω σωστά την τεχνική μου. Και μερικά βέλη επίσης με κλειστά τα μάτια και αυτό ήταν !!!
Το θαύμα έγινε !!!
Η ίαση ήρθε !!!
Συμπέρασμα: Όταν τελικά θέλεις κάτι και το αγαπάς πολύ, πρέπει να επιμείνεις…!!!
Ο επόμενος στόχος μου, είναι να καταφέρω να ρίχνω στον αγώνα όπως και στην προπόνηση…!!!
----------------------------------------------------------------
Υ.Γ. Επισκεφτείτε το Blog του Εθνικού. http://archeryteamofethnikos.blogspot.com/2009_01_01_archive.html
Έχει ένα πολύ ωραίο αφιέρωμα στους Κορυφαίους Έλληνες τοξότες, με πρώτη συνέντευξη του Γιώργου Καλαδάμη.
Έχει ένα πολύ ωραίο αφιέρωμα στους Κορυφαίους Έλληνες τοξότες, με πρώτη συνέντευξη του Γιώργου Καλαδάμη.
Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2009
Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2009
Ρεκόρ Τοξοβολίας
Πανελλήνια Ρεκόρ
Recurve
Compound
***************
**************
***************
***************
Καλή Χρονιά !
Καλή Χρονιά !
-
Ευτυχισμένο το 2009
-
Ευχόμαστε το 2009, να χαρίσει σε εσάς και τις οικογένειες σας, υγεία και ευτυχία με πολλά-πολλά Δεκάρια σε όλους τους τομείς της ζωής σας!
Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2008
Πρωτάθλημα Κέντρου 18μ. Α/Γ/Ε/Ν - Ελληνικό 21 Δεκεμβρίου 2008
Αναλυτικά όλα τα αποτελέσματα Εδώ
Ολυμπιακό Ανδρών
Ολυμπιακό Γυναικών
Ολυμπιακό Εφήβων
Ολυμπιακό Νεανίδων
Ομαδικό Ολυμπιακού Ανδρών
Σύνθετο Ανδρών
Σύνθετο Εφήβων
Σύνθετο Νεανίδων
Ομαδικό Σύνθετου Ανδρών
Φιλοκτήτης
Αναλυτικά όλα τα αποτελέσματα Εδώ
-
Αναλυτικά Αποτελέσματα μηνός Δεκεμβρίου 2008
6-7/12/2008 Α-Β Κατηγορίας Κ.Χ.18μ. Α/Γ/Ε/Ν, Πανελλήνιος Γ.Σ.
6-7/12/2008 Α-Β Κατηγορίας Κ.Χ.18μ. Α/Γ/Ε/Ν, Πανελλήνιος Γ.Σ.
-
Στον Αγώνα του πρωταθλήματος κέντρου κάποιος συναθλητής πήρε κατάλάθος ένα stand μάρκας W&Wκι άφησε το δικό του που είναι σχεδόν ίδιο,μάρκας Archery. Παρακαλείται να επικοινωνήσει στο 6942494416 (Θωμάς). http://archeryteamofethnikos.blogspot.com/2008/12/blog-post_23.html
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)